Verzen
Al lezend moet ik denken aan franse poëzie, met name Paul eluard’s tel jour telle nuit en Jean Cocteau’s la dame de monte carlo. Het heeft de ongrijpbaarheid van de fransen. De intense emoties die toch op een afstand blijven door de poetische verwoordingen die als mASKER FUNCTIONEREN. Met name; vrouw, stroom, bloei, virgo, bloesem,blauwe tocht 1, 2 en 3 en invocatio
Vanaf nachttrein zijn De gedichten korter en krachtiger. Alsof Marsman onderweg of in de trein wat woorden neerkladde. Ze doen impressionistisch aan, geven een indruk van wat hij zag. Met name Scheveningen is erg theatraal. Had zo spoken word kunnen zijn
Tempel en Kruis
Eerste indruk: het voelt trager, donkerder. Niet heel ‘poëtisch’ meer alledaags maar wordt gaandeweg ongrijpbaarde